رسوم ازدواج در سراسر دنیا مجموعه: نامزدی، عقد و بعد از ازدواج       مردم سراسر دنیا در ازدواج‌های خود آداب و رسوم بی‌شماری را رعایت می‌‌کنند که ریشه در نسل‌ها دارند. اغلب، این رسم و رسوم دارای معانی با ارزش و جالبی هستند اما برخی از آنها کاملاً بی‌معنی بوده و جایی در […]

رسوم ازدواج در سراسر دنیا

۲۱ آذر, ۱۳۹۶ نوشته شده توسط: مدیر سایت دسته بندی: اخبار ، جشنواره ها ، مقالات برچسب:

رسوم ازدواج در سراسر دنیا

مجموعه: نامزدی، عقد و بعد از ازدواج

 

 

رسوم ازدواج درسراسر دنیا

 

مردم سراسر دنیا در ازدواج‌های خود آداب و رسوم بی‌شماری را رعایت می‌‌کنند که ریشه در نسل‌ها دارند. اغلب، این رسم و رسوم دارای معانی با ارزش و جالبی هستند اما برخی از آنها کاملاً بی‌معنی بوده و جایی در فرهنگ امروز انسان‌ها ندارند. در اینجا سعی داریم برخی از این آداب و رسوم عجیب را که گاه باعث شگفتی دیگران می‌‌شود معرفی کنیم.

سکه‌های کفش عروس در سوئد

یک رسم کهن در سوئد این است که عروس سکه‌هایی را در کفش خود حمل می‌‌کند. یک سکه نقره از طرف پدر عروس در کفش چپ او قرار می‌‌گیرد و یک سکه طلا از طرف مادرش در کفش راست عروس گذاشته می‌‌شود و او باید در تمام مدت مراسم این سکه‌ها را در جای خود نگه دارد. این کار نشانه احترام همیشگی عروس به پدر و مادرش و حمایت پدر و مادر از اوست.

سیاه کردن عروس در اسکاتلند

در اسکاتلند یکی از رسمهای قبل از مراسم اصلی ازدواج آن است که باید عروس را سیاه کرد. طبق این رسم؛ اطرافیان باید عروس را غافلگیر کرده و بدون این‌ که خبر داشته باشد، روی سرش مواد کثیف‌ کننده‌ای همچون آب کثیف، تخم‌مرغ، سس‌های مختلف، پر و موادی از این قبیل بریزند. سپس عروس آینده که کاملاً کثیف شده، توسط همان اطرافیان دور شهر چرخانده می‌‌شود و حتی او را به چند قهوه‌خانه و رستوران شلوغ هم می‌‌برند که همه او را ببینند.

ظروف شکسته، ربودن عروس و اره کردن درخت در آلمان

یکی از جالب‌ترین رسمهای قدیمی آلمان این است که فامیل عروس و داماد قبل از مراسم، تعداد زیادی ظرف و ظروف را می‌‌شکنند و بعد عروس و داماد را مجبور می‌‌کنند تا آنها را جمع کنند. طبق آداب مردم آلمان وقتی عروس و داماد با کمک یکدیگر این ظرفهای شکسته را که با تلاش بسیار اطرافیان پخش شده‌ جمع می‌‌کنند، در حقیقت خود را آماده می‌‌سازند که در کنار یکدیگر به جنگ مشکلات زندگی بروند و این کار برای عروس و داماد خوش‌یمن است.

در بسیاری از دهکده‌های آلمان دوستان عروس یا داماد، عروس را می‌‌دزدند و در جایی پنهان می‌‌کنند. سپس داماد باید عروس خود را پیدا کند. البته این جستجو همیشه از یک قهوه‌خانه شروع می‌‌شود و داماد، حاضرین در قهوه‌خانه را دعوت می‌‌کند تا پس از نوشیدن یک نوشیدنی به خرج او، در پیدا کردن عروس، وی را یاری دهند.

اره کردن کُنده درخت هم یکی دیگر از رسوم آلمانی است که به نظر می‌‌رسد به منظور ارزیابی مهارت‌های جسمانی عروس و داماد طراحی شده است. پس از انجام مراسم عقد، عروس و داماد باید یک کنده بزرگ را دو نفری اره کنند و البته باید این کار را تنها با دست راست‌شان انجام دهند. اگر آنها این کار را به خوبی و با همکاری یکدیگر انجام دهند، معلوم می‌‌شود که زندگی زناشویی خوبی خواهند داشت ولی اگر نتوانند از پس آن برآیند، حتماً کارشان به مشکل برخورد خواهد کرد.

پرش عروس و داماد در بین سیاهپوستان

عروس و دامادهای سیاهپوست آمریکایی رسم جالبی برای خود دارند. منشا این رسم مشخص نیست ولی معنای جالبی دارد. پرش عروس و داماد پس از عقد انجام می‌‌گیرد و در آن عروس و داماد باید با یک پرش، زندگی تازه را آغاز کنند. این پرش بدان معناست که آنها تمام مشکلات و نگرانی‌های زندگی مجردی را رها می‌‌کنند و با یک جهش بلند پا به زندگی زناشویی و ماجراهای تازه آن می‌‌گذارند. این پرش باید جلوی چشم خانواده‌های عروس و داماد انجام گیرد.

منبع:فان پاتوق

هر فرهنگ و آیینی دارای آداب و رسومی مختص به خود است که گرچه برای پیروان آن کاملا پذیرفته شده و معمولی است، اما برخی از این سنن برای سایران، عجیب، غیرمنطقی و حتی بعضا نامطلوب به نظر می‌رسد.

 

به گزارش بخش فرهنگ ایسنا، مذاهب و فرهنگ‌های گوناگون در سراسر جهان به بهانه تولد، ازدواج، رسیدن به بلوغ، مرگ و .. آداب و رسوم خاص خود را برگزار می‌کنند، آداب و رسومی که شاید از نگاه دیگران، خشن، ترسناک، دردناک، بیهوده و سنگدلانه محسوب می‌شوند،اما برای پیروان آن آیین به‌عنوان نوعی تقدیس و پالایش روحی و معنوی نگریسته می‌شود.

 

جشنواره تایپوسام در هند

 

«تایپوسام» یکی از جشن‌های آیین هندوست که در آن افراد برای ادای احترام و نشان دادن هواخواهی خود نسبت به «موروگان» از خدایان آیین هندو بخش‌های مختلف بدن خود را سوراخ می‌کنند. این مراسم در کشورهای دیگری با جمعیت قابل ملاحظه از قوم «تادیل» چون سریلانکا، مالزی، موریس، سنگاپور، تایلند و میانمار نیز برگزار می‌شود. داستانها زیادی در مورد فلسفه آغازین این جشن مطرح است، بر اساس روایت هندو، این جشن زادروز «موروگان» پسر شیوا و پروتی است و روزی است که پروتی نیزه‌ای را به مورگان هدیه می‌کند و وی با آن اقدام به نابودی دیو «سوراپادمن» می‌کند؛ و به همین دلیل پیروان هندو نیز در این روز سوراخ‌هایی در اطراف بدن و زبان خود ایجاد می‌کنند. در طول سالیان برگزاری این جشن مهیج‌تر، رنگارنگ‌تر و البته خونین‌تر شده و شرکت کنندگان نیزه‌هایی را به صورت و سینه خود فرو می‌کنند و حتی برخی از پیروان متعصب با بدن خونین خود واگن‌های بزرگی را با طناب می‌کشند.

 

 

جنگ گوجه فرنگی توماتینا

 

بزرگ‌ترین جنگ گوجه فرنگی در جهان که هر ساله در آخرین چهارشنبه ماه اوت در نزدیکی شهر والنسیا در کشور اسپانیا برگزار می‌شود و طی آن ده‌ها هزار نفر از اقصی نقاط جهان در این جشنواره گرد هم می‌آیند تا یکصد تن گوجه فرنگی را در یک نبرد خیابانی به سوی یکدیگر پرتاب کنند. درباره نقطه آغازین این مراسم نظریه‌های زیادی مطرح شده است که معروف‌ترین آن به سال ۱۹۴۵ بازمی‌گردد، زمانی که جوانان شهر تلاش می‌کردند در رژه‌ی موزیسین‌ها، غول‌پیکرها و کله‌گنده‌ها جایی برای خودشان داشته باشند و به همین دلیل یک دعوای تمام عیار در میدان اصلی شهر به راه انداختند و در این گیر و دار یک بازار میوه قربانی خشم و هیاهوی جمعیت شد. مردم آن قدر به طرف همدیگر گوجه‌فرنگی پرتاب کردند که سرانجام نیروی پلیس مجبور به دخالت شد و به نبرد گوجه‌ فرنگی پایان داد. «توماتینا» در سال‌های اوایل دهه‌ی ۱۹۵۰ ممنوع بود، اما شرکت‌کنندگان به این موضوع اهمیتی نمی‌دادند و حتی به قیمت دستگیر شدن هم از پرتاب گوجه‌فرنگی دست برنمی‌داشتند. چند سال بعد ممنوعیت این جشن لغو شد و تعداد شرکت‌کنندگان، و البته تعداد گوجه‌فرنگی‌های قربانی‌شده بیش‌تر و بیش‌تر شد تا به شکل امروزی درآمد.

 

 

دستکش مورچه‌ گلوله

 

این یکی از دردناکترین رسوم در قبایل آمازون است که اگر در این مراسم شرکت نکنید نمی‌توانید مرد شوید. زمانی که پسران به سن خاصی می‌رسند به همراه پسران بالغ دیگر به درون جنگل رفته و مورچه گلوله (نوعی مورچه) می‌یابند. نیش این حشرات بسیار دردناک است. نام آین مورچه‌ها از آنجایی «مورچه گلوله» انتخاب شده است که درد نیش آنها با درد اصابت گلوله به بدن مقایسه شده است. مورچه‌ها پس از جمع‌آوری با نوعی ماده مخدر گیاهی به خواب می‌روند. سپس مورچه‌ها را در حالت خواب ناشی از مواد مخدر داخل یک دستکش بافته شده قرار می‌دهند. این حشرات زمانی که بیدار می‌شوند خود را محبوس در دستکش می‌یابند و بسیار عصبانی و تهاجمی هستند و در این هنگام پسران تازه به بلوغ رسیده باید طی ۱۰ دقیقه این مورچه‌ها را در دستکش نگه داشته و درد آن را تحمل کنند و بعد از ۲۰ مرتبه تکرار این مراسم پسران جوان ثابت می‌کنند که مرد شده‌اند.

 

 

 

سوپ با خاکستر مرده

 

مراسم تدفین مردگان در قبیله «یانومامی» بسیار مهم است و مردم این قبیله می‌خواهند از آرامش روح رفتگان خود مطمئن شوند. زمانی که یکی از افراد متعلق به این قبیله که در مرز میان برزیل و ونزوئلا زندگی می‌کنند می‌میرد، جسد او سوزانده می‌شود و با مخلوط کردن پودر خاکستر استخوان‌های آنان با بارهنگ سوپی آماده و خورده می‌شود. آنان معتقدند با خوردن این سوپ روح عزیز از دست رفته‌اشان تا ابد در بدن آنان جاویدان خواهد ماند. یانومامی‌ها معتقدند اجساد همه باید سوزانده شود چرا که از بین رفتن جسد به روش طبیعی بسیار وحشتناک است و از سویی دیگر روح مرده اگر به داخل بدن عزیران خود نرود آزرده خواهد شد. آنها همچنین معتقدند جسد مرده باید هرچه زودتر از بین برود؛ چراکه در غیر این صورت روح او بازمی‌گردد و پیوسته در نظر آنها ظاهر می‌شود.

 

 

پر کردن دندان هندوها

 

یکی از مراسم مهم‌ترین آداب و سروم مذهب هندو پر کردن دندان است که به‌منظور گذر از دوران بلوغ به بزرگسالی برگزار می‌شود. این مراسم که شامل زنان و مردان می‌شود حتما باید تا قبل از ازدواج انجام شود و یا همزمان با ازدواج صورت گیرد. در سیستم هندو این افراد با صاف کردن و پرکردن دندان‌هایشان از شر تمامی نیروهای شر نامرئی در امان می‌مانند. آنان معتقدند که دندان نماد شهوت، حرص، خشم، پریشانی و حسادت است که با پر کردن آنها فرد از لحاظ فیزیکی و معنوی دچار تغییر می‌شود.

 

 

مراسم ازدواج در قبیله تایدونگ

 

عروسی کردن در قبیله تایدونگ اندونزی با رسم و رسومی واقعا منحصر به فرد همراه است. شاید یکی از معروف‌ترین این رسوم این باشد که داماد تا زمانی که چند آواز عاشقانه برای عروس نخواند نمی‌تواند صورت او را ببیند.

 

اما شاید یکی از عجیب‌ترین این آداب این باشد که عروس و داماد تا سه روز پس از مراسم عروسی نباید از حمام استفاده کنند. تایدونگی‌ها معتقدند که رعایت نکردن رسم سه روز حمام نرفتن پس از ازدواج بدشانسی وحشتناکی برای این زوج به همراه خواهد داشت که شامل جدایی، ناباروری و مرگ فرزندان در سنین کم می‌شود. بنابراین افرادی خاص برای سه روز مراقب عروس و داماد هستند و حداقل آب و غذا را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهند و پس از این مدت زوج به زندگی عادی بازمی‌گردند.

 

 

رقص با مردگان

 

«فامادیهانا» نام یک جشن و رسم است که در اکثر مناطق روستایی و شهری ماداگاسکار برگزار می‌شود اما بیشتر میان اجتماعات قبیله‌ای رایج است. در این مراسم تشییع جنازه، افراد مردگان خود را از دورن تابوت بیرون می‌آورند و دوباره آنها را در پارچه‌هایی نو می‌پیچند و با مردگان در اطراف قبر با پخش موزیک می‌رقصند. در واقع این مراسم ادای احترامی به مردگان و خانواده‌ آنها پیش از رهسپار کردن مردگان به مکان دفن دائمی آنهاست. در این مراسم بستگان فرد فوت شده بهترین لباس‌های خود را به تن می‌کنند و تمامی نزدیکان متوفی نیز دعوت می‌شود. انگیزه اصلی از این جشن و پایکوبی در هنگام دفن مردگان این است که آنها معتقدند فرد فوت شده به سمت خدا بازگشته و مجددا متولد شده است.

 

 

قطع کردن انگشتان

 

قبیله «دانی»، ساکنان بومی زمین‌های حاصل‌خیز غرب گینه‌ نو هستند. اعضای این قبیله برای نشان دادن اندوه خود در مراسم تدفین، انگشت‌های خود را قطع می‌کنند و سپس صورت خود را به خاک و خاکستر آغشته می‌کنند. آنها انگشتان خود را برای نشان دادن عشق و علاقه به کسی که دوستش داشتند قطع می‌کنند و نزدیکان اصلی فرد فوت شده دست قطع شده خود را همراه با جنازه خاک می‌کنند. این عضو قطع شده نمادی از بدن و روح بازماندگان است که همواره در کنار متوفی خواهد ماند و با او زندگی می کند. تعداد انگشتان قطع شده یک فرد نشان دهنده این است که وی چند نفر را دوست داشته است و در برخی مواقع فرد برای مراسم تدفین همسرش انگشتی برای قطع کردن و اجرای مراسم ندارد!

 

 

پرتاب نوزاد

 

پرتاب نوزاد از ارتفاع ۱۵ متری و گرفتن آن روی یک پارچه که افراد اطراف آن را نگه داشته‌اند، یکی از سنت‌هایی است که از ۵۰۰ سال پیش در هند برگزار می‌شده است. این رسم توسط زوج‌هایی در ایالت «کاماتاکل» هند برگزار می‌شود که خداوند اخیرا فرزندی به آنها اعطاء کرده است. افراد معتقدند این مراسم که هرساله در اولین هفته دسامبر تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار می‌شود، برای فرزندشان سلامتی، موفقیت و شانس به ارمغان خواهد آورد. هر ساله بیش از ۲۰۰ کودک کمتر از ۲ سال توسط والدین خود در این مراسم به پایین پرتاب می‌شوند.

  • googleplus
  • facebook
  • twitter
اشتراک گذاری مطلب در: